PAAHUSSParuehus Maneekarn
← เพลง · บทกวีMusic · Poetry

เนื้อเพลงและบทกวีLyrics & PoemsWords

เนื้อเพลงทั้งหมดของ P'hudkaPao จากสองอัลบั้ม เรียงตามลำดับเพลง กดชื่อเพลงเพื่อเปิดอ่าน กดอีกครั้งเพื่อปิดAll the lyrics from P'hudkaPao's two albums, in track order. Tap a title to open it, tap again to close.

Political for Everyoneอัลบั้มเต็มชุดที่สอง · 2026Second album · 2026

01SAD (Separation Anxiety Disorder)
Beat Produced : Hammiie · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao & Apirujee ·
วินาทีนี้มีคนตาย เขาเป็นใครสักคนที่มีคนรักเหมือนกับนาย วินาทีนี้มีคนดับ เขาเป็นใครสักคนที่มีคนถือสายรอในโทรศัพท์ วินาทีนี้มีคนที่มีแผลฉกรรจ์ เขามีคนที่รอจะพาไปดูแสงตะวัน วินาทีนี้มีคนถูกกดขี่ เขาไม่เคยหลุดพ้นไม่มีช่องทางจะหลบหลีก และในขณะเดียวกันวินาทีนี้ก็มีคนสุขมีคนซ่ามีคนบ้า มีคนคลั่งมีคนเศร้ามีคนเหงา มีคนคิดถึงความสัมพันธ์ที่ห่างหาย มีคนที่ทุ้มชีวิตต่อสู้เพื่อสิทธิของคนที่หลากหลาย มีคนเกิดอุบัติเหตุจนเสียงเขาขาดไปจากสาย มีคนแบกความกดดันจนกลั้นน้ำตาไม่อาจไหว มีคนอีกมากขนาดไหนที่กำลังทนอยู่กับความรุนแรงในบ้าน มีคนในภาพประกาศหายแค่คำวิจารณ์อาจถูกอาวุธเสียบแทงในร่าง และวินาทีนี้อาจจะพรากด้วยชีวิต คนที่เธอรักที่เธอหวงที่เธอแคร์ ที่เธอควรดูแลหรือตัวเธอเอง เพราะฉะนั้นฉันคิดคิดคิดคิดคิด กลัวในความกระชั้นชิดชิดชิดชิด คิดไม่จบ กลัวกำลังจะตาย คิดแล้วใจกระวนกระวาย ถ้าเกิดใครมาพรากเธอไปแล้วใจของฉันควรทำอย่างไร ทุกวันนี้ทำดีพอหรือยัง ถึงจะเคยเตรียมใจแต่ยังไม่พร้อมเหมือนกัน ฉันควรอยู่กับปัจจุบันแต่ว่าทุกวินาทีนี้ฉันยังอยู่กับมัน วิตกกังวล อดีต อนาคต ทั้งหมดคำคนจะหลีกยังมาพบ ไม่พ้นกังวลอีกฝั่งในห้องแชท คนที่เจอเมื่อวานแล้วต้องมาข้องแวะ ถ้ามีการแข่งขันตัวฉันก็ต้องแชมป์ คนทุกคนที่ฉันต้องปกป้องและ ฉันก็เลยคิดอีกคิดอีกคิดอีก วินาทีนี้มีใครไปไกลกว่าฉัน เพื่อให้คนที่รักของฉันยิ้มฉีก ฉันจะต้องไปให้มันไกลกว่านั้น แต่ว่าถ้าวินาทีนี่ฉันเลือกได้จริง ความสุขของใครกันแน่ที่ฉันอยากได้ยล เสียงของใครกันแน่ที่ฉันอยากได้ยิน ถ้าเธออยากจะพักฉันก็อาจจะอยากด้วยคน อยากพักคิดเรื่องของใครในวินี้ อยากพักรับคำสั่งของใครใช้นิ้วชี้ พักเรื่องคำวิจารณ์จากปากของคนนับร้อยลิ้น อยากยกภาระทางปมด้อยของคนนับร้อยทิ้ง ถ้าวินาทีนี้มีใครที่รักอยู่ ถ้าวินาทีนี้มีใครที่รอให้ทักอยู่ ถ้าวินาทีนี้มีใครส่งใจให้ฉันอยู่ พวกเขาคงจะดีใจกว่าถ้าเห็นฉันสุขมากกว่าทุกข์ เห็นฉันอยู่มากกว่าฟุบ เห็นฉันลุกมากกว่าคลุกดิน เห็นฉันยิ้มมากกว่าทุกที เห็นฉันรักมากกว่าทุบตี ถ้ามีใครต้องการแบบนั้นช่วยบอกให้ฉันรู้ที และวินาทีนี้อาจจะพรากด้วยชีวิต คนที่เธอรักที่เธอหวงที่เธอแคร์ที่เธอควรดูแลหรือตัวเธอเอง เพราะฉะนั้นฉันคิดคิดคิดคิดคิด กลัวในความกระชั้นชิดชิดชิดชิด คิดไม่จบ กลัวกำลังจะตาย คิดแล้วใจกระวนกระวาย ถ้าเกิดใครมาพรากเธอไปแล้วใจของฉันควรทำอย่างไร ทุกวันนี้ทำดีพอหรือยัง ถึงจะเคยเตรียมใจแต่ยังไม่พร้อมเหมือนกัน และวินาทีนี้อาจจะพรากด้วยชีวิต คนที่เธอรักที่เธอหวงที่เธอแคร์ที่เธอควรดูแลหรือตัวเธอเอง เพราะฉะนั้นฉันคิดคิดคิดคิดคิด กลัวในความกระชั้นชิดชิดชิดชิด คิดไม่จบ กลัวกำลังจะตาย คิดแล้วใจกระวนกระวาย ถ้าเกิดใครมาพรากเธอไปแล้วใจของฉันควรทำอย่างไร ทุกวันนี้ทำดีพอหรือยัง ถึงจะเคยเตรียมใจแต่ยังไม่พร้อมเหมือนกัน
02บทกวีลูกแหง่ (mama's boy poem)
Beat Produced : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
ในที่ที่แสงอาทิตย์ไม่สะท้อนพิษในอากาศ และการระบาดไม่อาจรับรู้ได้จากทิศของปราสาท ปราศจากการมองเห็นจึงไม่นึกตรึกคิดติดเป็นตราบาป แม้ลาจากก็ไม่มีข้อสงสัยสักนิดแทรกชิดในการกราบ หลังจากนึกจะหาอะไรมาคลุกมาราดข้าว ในยุคมนุษย์แรกเกิดไม่อาจเดินได้แม้ย่างก้าว เปิดใจจึงเริ่มสังสัยในพุทธราชเจ้า หว่านคำถามไปเหมือนลูกดอกแต่ยังคงพลาดเป้า ดอกไม้ควรอยู่ในช่อหรือวางบนฐานคู่ ทำไมบ้านเรามีรูปตั้งบนหิ้งมากกว่าสามรูป ความจนทำให้แม่เริ่มนึกมาข้อตั้งคำถามลูก ว่าข้าวสารควรตั้งในหม้อหรืออยู่ในกระถางธูป แม่เริ่มบอกผม ว่าเดี๋ยวจะมีคนสอนให้.. ผมเลียนแบบ ภาพจำทำแบบ แบบเรียน เขาจะสอนให้..เนียนแต่ พลาดทำคำแปลก แต่เนียน เขาจะ...เอียงแปะ ภาพซ้ำจำแต่ แปะเอียง เพียงแต่ ค่านั้น เขานั้นแปะ แต่เพียง.. ...ผู้...เดียว. เขาจะสั่งจนไฟเริ่มติดที่ เปลวจากปาก มันจะร้อนจนสกิดให้ ลูกเริ่มรู้สึกเฟลสัส ๆ หากลูกรู้ไว รู้เร็วจับปัด เขาก็จะสั่งตระหนักให้ เลวจากบาป วันนึง..แม่บอกว่า ผมอาจเบื่อในบทเรียน... เบื่อในพุทธพราหมณ์กับผี เบื่อเรื่องราวยุทธหัตถี เบื่อในทุกฤดูที่ใบไม้ไม่หยุดจะผลัดสี เบื่อหน้าใครบางคนจนสุดจะหักหนี เบื่อในคำบางคำ ที่เป็นเพียงแค่ลมปาก แต่ผมจำต้องใส่ใจ เพราะเราแค่คน แต่อีกพวกมีค่าเป็นคนกว่า บนบ่า บ้านเรา ยังลำบาก ที่นี่คนรวยยังอยู่แต่ว่าคนจนต้องจำจาก อาจจะเบื่อมือที่ถือสาก ลูกอาจจะเบื่อปากที่กระแดะมาถือศีล ในขณะที่บ้านเรายังลำบากต้องใช้บ่าช่วยถือหิน เบื่อสุดจะทน แต่อย่าเบื่อจนคิดน้อย อาจจะเบื่อกับโลกที่ต้องฟันฝ่า แต่ชีวิตลูกย่อมสำคัญกว่า.. เด็กน้อยค่อยๆฟังก่อนจะ.. เริ่มมองในแง่ดี แง่ร้าย สุดท้ายผมก็แง่งอน ต่อชะตา คิด ๆ ไม่ได้มีแค่ดี แค่ร้าย สุดท้ายพอแค่นอน ก่อนหลับตา คิดว่าฉันแย่ทุกด้าน แย่ขวา แย่ซ้าย เพิ่งสังเกตุได้ตอนแย่พอ ผมก็ไม่เคยนิ่งนอน แต่นอนแน่ เอาจริงก็ ไม่แน่นอน แล้วยิ่งลอง ยิ่งถาม ก็ยิ่งไม่นิ่งพอ..เพราะ จะ.. วิ่งที่สอง วิ่งสาม แต่คนนำหน้าเขาก็ ไม่วิ่งรอ จะคออ่อน คอแข็ง พอพูดความจริงทำไมทุกคนต้องแข็งคอ ควร.. จะรอส่อง รอแหงน หรือแค่เอาความจริงขึ้นไปแขวนรอ ฉันแค่อยากลองหื้ม ลองแหม เพื่อสู้โง่ ๆ กับใจที่ยังไม่แข็งพอ ก่อนเริ่มเอา เอาความคิดไปตั้งแผงรอ สุดท้ายแค่ เอาคอหนุนหมอนแล้วก็แหงนนอน... แม่บอกว่าทุกอย่างบนโลกมันมีเงื่อนไข เงื่อนไขความตายจากธรรมชาติ เงื่อนไขความจนจากคนมีอำนาจ เงื่อนไขความเยาว์และการชราภาพ แต่อย่ายอม อย่ากลัวไป เราอาจต้องสิ้นใจ แต่เราไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อตาย เพราะมนุษย์ไม่ได้ตายตอนถูกยิง ตอนหน้าจูบดิน ตอนดื่มยาพิษที่ถูกริน หากแต่เราตายเพราะถูกลืม เราส่งต่อชีวิตผ่านจุดยืน อุดมการณ์ มาเนิ่นนาน เราอาจจะถูกกลืนไปบ้าง บางช่วงทาง แต่อย่าปล่อยให้จุดยืน เราร่วงตาม แม่บอกให้ลองถอยมามองในลานกว้าง แล้วค่อย ๆ มองลองทำความเข้าใจกับมันบ้าง ในทางภาพ วันนี้ผมอยากจะบอกกับแม่ประมาณว่า ตอนนี้ผมเริ่มเข้าใจมันบ้าง..กริชเริ่ม.... เข้าใจพิษ เข้าใจกริบ เข้าใจคม เข้าใจคิด เข้าใจผิด เข้าใจจน เข้าใจลิ้น เข้าใจกลิ่น เข้าใจลม เข้าใจทิ้ง เข้าใจถิ่น แต่ผมยังคงไม่เข้าใจคน
03Exhale
Beat Produced : zennich · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
เครียด ระบาย เผาผลาญ ออกกำลังกาย อยากเรียกเวลาเผาผลาญกลับก่อนวันตาย คืนที่เงียบตะวันหายยังเดียวดาย สะท้อนทุกความคิดพินิจว่าสักวันสุดท้ายฉันต้องตาย คนเดียวอยู่ดี ตอนนี้ฉันยังอยู่ดี ยังพอจะมีหลัก มีหลากล้านวินาทีอยู่ดี แต่ถ้าปล่อยเวลาให้ผ่านให้ผลาญ คงกลับไปเครียดอยู่ดี ตอนนี้ฉันเอาเวลามาใช้เพื่อเรียกชีวิตที่ดี เธอสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของคนแปลกหน้าในฟิตเนส สังเกตเห็นเสี้ยวคะแนนที่จารย์นับผิดไปบ้างตอนคิดเกรด สังเกตเห็นการขาดแคลนความน่าเชื่อถือใน click bait สังเกตเห็นค่าบางสิ่งหลักจากที่เราเพิ่งทิ้งเสร็จ สังเกตตำหนิเพลงที่ไร้เนื้อหาสักแต่ว่าแค่คล้อง ถ้าเข้าใจทุกอย่างในชีวิตในสภาพแวดล้อม แต่เธอยังนั่งคิดกอดเข่าจนหน้าแนบท้อง ยังสงสัยทำไมใจมักอยู่ในสภาพที่แทรกซ้อน ซึ่งฉันไม่อาจคิดออกหรอกว่าใครบ้างที่อยู่ในตัวเธอ ติดประกอบจาก Influencer ในติ๊กตอก คำสอนของพ่อตอนเด็กที่เธอเพิ่งคิดออก หรือตัวเธอในอดีตที่เขินเกินกว่าจะพลิกออกมาโชว์ ถ้างั้นลองคิดสักนิดก่อนนะว่า ถ้าเกิดตัวเธอในวัยเยาว์มักตัดสินใจกล้า จนทำให้เธอในวันนี้ยังต้องส่ายหน้า งั้นควรไว้ใจเธอเลยหรือผ่อนเวลาให้เธอในอนาคตได้คิดได้ไตร่บ้างดี เครียด ระบาย เผาผลาญ ออกกำลังกาย อยากเรียกเวลาเผาผลาญกลับก่อนวันตาย คืนที่เงียบตะวันหายยังเดียวดาย สะท้อนทุกความคิดพินิจว่าสักวันสุดท้ายฉันต้องตาย คนเดียวอยู่ดี ตอนนี้ฉันยังอยู่ดี ยังพอจะมีหลัก มีหลากล้านวินาทีอยู่ดี แต่ถ้าปล่อยเวลาให้ผ่านให้ผลาญ คงกลับไปเครียดอยู่ดี ตอนนี้ฉันเอาเวลามาใช้เพื่อเรียกชีวิตที่ดี หรือจะใช้ชีวิตในหลักนาที เลิกพะวงอะไรที่ผ่านข้ามปี หรือที่ห่างไปไกล ๆ บ้างก็ดี สุดท้ายแล้วฉันก็ว่าไม่มี สูตรสำเร็จความสุขชีวิตอยู่จริง สุดท้ายแล้วฉันก็ว่าไม่มี สูตรสำเร็จความสุขชีวิตอยู่จริง หลังจากสังเกตโลกรอบตัวที่ดูขัดตา ตอนนี้เธอเห็นอะไรในกระจกที่สะท้อนกลับมา เธอเห็นแค่กายภาพหรือลึกลงไปถึงวิธีคิดหลักการ ภาพเธออาจจะชัดกว่านี้ถ้าลองหลับตา ลองทบทวนอะไร ๆ ที่ใจเธอควรจะโฟกัส ภาพของใครต่อใครหรือตัวเธอเองที่ควรจะคมชัด ภาพของโลกทั้งใบที่หมุนกันไปในโทรทัศน์ หรือภาพของเธอตอนเด็กบนวอลเปเปอร์มือถือของคนที่เธอรัก ฉันไม่ก้าวก่ายเธอหรอกถ้าคิดว่าอะไรมันสำคัญ เนื้อเรื่องชีวิตแบบไหนที่เธออยากเล่าให้ใครเขาจดจำ แต่ก่อนอื่นเราลองมาเล่นลองมาตั้งคำถามกัน วันนี้เรื่องที่สำคัญของตัวเธอเองมีตัวเธอเองปรากฏยัง เพราะเดี๋ยวสักพักเธอเองก็ตายละ คนที่เธอชอบในวันบางวันมันก็จะตายละ คนที่เธอเกลียดไม่นานเกินรอมันก็จะตายละ คนที่เธอรักมากมายจะตายชักก็ตายละ คนที่รักเธอเองคนคนนั้นก็ต้องตายนะ ไม่นานไปมากกว่านั้นเดี๋ยวฉันเองก็ตายละ เธอก็เคยมีอยู่รูปแบบชีวิตที่ใจรัก เธอควรจะได้คำตอบเร็ว ๆ ว่าควรต้องทำอะไรนะ จะเริ่มทำอะไรไหม หรือจะยังหมกหมุ่นกับการรอเอาคืน ถ้าวันหนึ่งทั้งชีวิตเราจะกลายเป็นแค่ความทรงจำที่รอวันลืม
04นกนางนวล
Beat Produced : zennich · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao & Apirujee ·
เราพลัดถิ่นเป็นกิจวัตร ลี้ภัยกันอยู่ทุกระยะ หลบจนกว่าจะหยุดหนาว ขอสัญชาติจากหุบเขา เป็นอวัจนกรรม เที่ยวไป ทั้งคณะกัน ไปใน ทั้งระยะทาง ใช่ไร้ วัฒนธรรม เราเป็นบ้านของเรา ธารน้ำที่พาดถึงเขา แสงที่พาดถึงเงา ลมหายใจเบา ๆ ยากจะคาดหรือเดา แต่เธอคือบ้านของเรา เราคือบ้านของเรา และตัวฉันเองคือบ้านของเรา ปลายทางคือระหว่างกลาง บ้านเราคือระหว่างทาง ไร้ผู้นำ คณาจารย์ บนหลังคา ประภาคาร ฝูงโลมา ที่คลาดกับวาฬ เบิกโพรงตา สัญชาตญาณ คนบางคนถ่ายรูปกับเรา คนบางคนก็สู้กับเรา คนบางคนก็เริ่มก่อน คนบางคนเปิดเวิร์คช้อป ปล่อยให้ฟ้ารับค่าน้ำหนัก เชื่อกันจังว่าอิสระ จนกว่าปีกสักข้างจะหัก และรู้ว่าไม่ใช่ทุกปีที่ปัก แต่หนึ่งชีวิตต่างหาก คือหนึ่งในรอบของวัฏจักร เอนซ้ายทีเอนขวาที เคลื่อนไหวต่างระดับกับลมใต้ปีก Anxiety driving me ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็ตามไปทุกที่ Anxiety driving me ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็ตามไปทุกที่ เราพลัดถิ่นเป็นกิจวัตร ลี้ภัยกันอยู่ทุกระยะ หลบจนกว่าจะหยุดหนาว ขอสัญชาติจากหุบเขา เป็นอวัจนกรรม เที่ยวไป ทั้งคณะกัน ไปใน ทั้งระยะทาง ใช่ไร้ วัฒนธรรม เราเป็นบ้านของเรา ธารน้ำที่พาดถึงเขา แสงที่พาดถึงเงา ลมหายใจเบา ๆ ยากจะคาดหรือเดา แต่เธอคือบ้านของเรา เราคือบ้านของเรา และตัวฉันเองคือบ้านของเรา ปลายทางคือระหว่างกลาง บ้านเราคือระหว่างทาง ไร้ผู้นำ คณาจารย์ บนหลังคา ประภาคาร ฝูงโลมา ที่คลาดกับวาฬ เบิกโพรงตา สัญชาตญาณ คนบางคนถ่ายรูปกับเรา คนบางคนก็สู้กับเรา คนบางคนก็เริ่มก่อน คนบางคนเปิดเวิร์คช้อป ปล่อยให้ฟ้ารับค่าน้ำหนัก เชื่อกันจังว่าอิสระ จนกว่าปีกสักข้างจะหัก และรู้ว่าไม่ใช่ทุกปีที่ปัก แต่หนึ่งชีวิตต่างหาก คือหนึ่งในรอบของวัฏจักร Anxiety driving me ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็ตามไปทุกที่ Anxiety driving me
05Cultural Homelessness
Beat Produced : PLENG · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
เธอถามถึงสาเหตุที่คนเราต่างหายตายจากกันไป หรือที่เราไปต่อไม่ติดมันเป็นเพราะอะไร งั้นชวนหา ถามไถ่ หนึ่งชีวิตเราต่างกันตรงไหน แบบอวัยวะ เสื้อผ้า อาพร พิสมัย จุดยืนในเฟืองสังคมที่หมุน วิ่งแล่น อารมณ์ บุคลิก จำนวนความคิด หรือมิตรสหาย หรือตรวนนามธรรมที่ยิ่งแน่น หากคิดจะไข ทุกครั้งที่เฟืองสังคมหมุน จะส่งสถานการณ์ตามเป็นลมหนุน จุดยืนห่าง แรงลมต่าง บางครั้งยาก ถ้าจะปรับตัว และหลายครั้งจะไม่มีลมอีกฟาก ลากให้หลับตัว หากขยับสัก 1 เซน จะเห็นเป็นภาพที่ต่างมุม แล้วฉันจะเชื่ออะไรได้บ้าง จากภาพ หรือปากคุณ แต่คนเรายังใช้วิธีคุณภาพต่ำ ตัดสินกันจากภาพที่สะท้อนตา ทั้งที่ภายนอกภาพกลั่น ความจริงได้ไม่ถึงสักช้อนชา เป็นกลไกป้องกันตัวเองหาคำอ้างให้สบายใจ ว่าชีวิตฉันดีกว่าสักภาพบ้าง ก่อนจะตายไป ต่างคนต่างก็คิดไป ต่างคนละทิศทาง ต่างวิจารณญาณตามที่ตรึก ต่างประกอบจากแผลใจ ใส่ไปกับนิทาน อ่านได้เพียงแค่สารบัญความรู้สึก Leftover turn page right Is That right มองต่างกันคนละทิศ Life'll shape to what it looks like It passed by คนรวมกันเป็นชีวิต หรือหาก พิจารณาจากภาระที่แปลกกว่า เราคงแตกต่าง ที่ยศบนบ่าแบก วรรณะ สถานะ สิ่งสมมติที่ใจเราแบกสักการะ หรือแบบอย่าง ต่างภาระทางทุนที่มีก่อนหรือก่อขึ้น ต่างความฝืดชีวิต วิธีการใช้เงินมาล่อลื่น ต่างภาระช่วงวัย ต่างภาระโรคภัย ต่างภาระทางใจ จะวัดความเป็นปัจเจกกันจากอะไร หรือต่างระยะยาวอายุขัย เราต่างไม่รู้ตัวแปร สูตรคำนวนแก้ไข เลยมักรับรู้ในวันที่สาย ว่าหนึ่งชีวิตเปราะบางแค่ไหน ต่างที่ลายมือ ภาษา จุดเกิด หรือต่างความเลื่องลือ การศึกษา นึกเถิด ต่างคน ต่างอยู่ ท่ามกลาง คนต่าง ๆ ต่างชนห่างชั้น เกิดเป็นความสัมพันธ์ แล้วเมื่อไม่เข้าใจมนุษย์ สำหรับฉัน ความสัมพันธ์จึงเป็นอะไรที่ยากกว่านั้น ต่างศัก ต่างศรี เกณฑ์ต่าง ๆ ต่างคน ต่างคิด หรือว่าต่างภาพที่เห็น ต่างสะท้อนความยากที่เข็ญ แต่ละคนยังต่างกับฉัน แต่ในหลายสถานการณ์ฉันก็กลับไม่ต่างจากคนเหล่านั้น งั้นไม่ต้องคิดให้เยอะ ให้เครียด ให้ยากหรอกมั้ง บางวันมันก็ง่าย บางวันก็ดื้อก็รั้น บางวันก็เฟี้ยว บางวันก็พลาดก็พลั้ง บางวันเธอก็พิเศษกว่าใคร บางวันใคร ๆ แม่งก็เหมือนกันทั้งนั้น หลายเรื่อง สังคมยังน่างง ชั้นที่ชนลม หรือลมที่ชนฉันกันแน่ที่พริ้วไสว เมื่อชั้นที่ลงล่าง ต้องถือเอื้อรับลมจากบนนั้น แต่ยาก จน ใครจะไหว ต่างคนต่างก็คิดไป ต่างคนละทิศทาง ต่างวิจารณญาณตามที่ตรึก ต่างประกอบจากแผลใจ ใส่ไปกับนิทาน อ่านได้เพียงแค่สารบัญความรู้สึก Leftover turn page right Is That right มองต่างกันคนละทิศ Life'll shape to what it looks like It passed by คนรวมกันเป็นชีวิต เธอเริ่มไม่คุ้นเคยกับคนที่เคยคิดว่าเคยคุ้น และอาจไม่ล่วงรู้เลยถึงเหตุผลก็เลยลุ้น ว่าอาจมีสักพื้นที่ที่เธอไม่ต้องคิด ประดิษฐ์ ท่าทาง วางท่า จริต วางหน้า ความกล้าจะผิด ไม่ต้องกังวลจะพลาด จะคลาดกันอีก ไม่ต้องเดา เล่าความรู้สึกให้กันทราบ มันน่าจะดี แค่สักที่ ที่เราโตมาต่างแบบ หัวเราะต่างเรื่อง เธอคงประมาทจนค่อย ๆ ห่างเพื่อน ผ่านเคลื่อน วันเวลายิ่งห่าง เรายิ่งต่างเลื่อนจากจุดสนิทที่เคยสนม เป็นเหตุผลอยู่เบื้องหลัง ว่าทำไมเธอจึงค่อย ๆ เลิกพูดในเรื่องฝัน ว่าทำไมเธอจึงค่อย ๆ เลิกเชื่อฉัน ว่าทำไมเธอจึงค่อย ๆ ปลดเปลื้องในเรื่องหวัง ว่าทำไมเธอจึงค่อย ๆ ปลดยิ้มจากเรื่องขัน ว่าทำไมเธอจึงค่อยๆ หยุดพูดในเรื่องนั้น ว่าทำไมเธอจึงค่อย ๆ หยุดหรือเริ่มคิดในเรื่องนี้ ว่าทำไมเธอถึงค่อย ๆ แตกต่างและออกห่างจากเพื่อนซี้
06Inhale
Beat Produced : zennich · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao & White ·
รัฐประหาร โรคร้าย อุบัติเหตุ ทรยศ ความจน หดหู่ ถูกรังแกหรือดวงตก อาคม โดนของแบบละครสาดน้ำกรด เธอต้องการความสมของผลจากเหตุทั้งหมด แต่แม่งไม่มีหรอก เธอว่าเธอก็ทำดีนี่ขอบอกตรง ๆ ดีนี่ดีของใครทำไมต้องบอกออกลำโพง คำว่าดีจริง ๆ ที่พยามจะกรอกบอกประโคม ไอ้จริงมันจริงยังไงก็เราต่างเป็นตัวประกอบสังคม เธอว่าก็ดีเหมือนหนังที่เปลี่ยนชีวิตเธอได้ในบางฉาก แต่ในเมื่อฉันก็เรียนรู้ความคิดที่น่าสนใจได้มาจาก เพลงป๊อบสร้างเพื่อกระแสงั้นอะไรมันดีจริงกันล่ะ แต่นั่นแหละ ช่างกระแสกระแนะกระแหนไปตามปาก เอาจริงคือ บางมุมที่ฉันเสแสร้งอยู่ก็มีนะ เธอก็รู้เราต่างอิจฉากันบ้างลึก ๆ เอาจริงนะ แล้วแบบนั้นความหวังดีของเรายังจริงไหมที่รัก ความจริงคือปัจจัยมันเยอะเกินไปจนปวดหัวนี่นะ บางครั้งเรื่องแย่ ๆ ก็แค่เข้ามาทำให้เราเสียเวลาทำใจ เธอก็รู้ว่าควรทำอะไรมากกว่าจมคิดว่าเกิดมาทำไม ก่อนจะโทษตัวเองไปมากกว่านี้ ก่อนใจจะมีรอยด่างพร้อย ๆ ลึก ๆ เธอก็รู้ดีอยู่แล้วว่าอย่างน้อย ๆ เธอไม่ได้เกิดมาเติมเต็มส่วนของครอบครัว ไม่ได้เกิดมาล่าฝันแทนใครรอบ ๆ ตัว ไม่ได้เกิดมาให้พวกไม่รู้จักโตมาอ้อร้อล่อลวง ไม่ได้เกิดมานั่งเสียดายที่เพิ่งมาล้อมคอกวัว ไม่ได้เกิดมาสร้างไวรัลคอมเมนต์ระเบิด ไม่ได้เกิดมาเป็นเครื่องจักรผลิตคอนเทนต์บรรเจิด ไม่ได้เกิดมาจมกับการใช้หนี้บุญคุณชาติกำเนิด หรือมัวจมปลักที่โตมาไม่เหมือนกับพรที่เคยขอในค่ำวันเกิด ความสุขเล็ก ๆ บางชิ้นที่เธอรู้จักดีกว่าฉัน ถ้าให้พูดตรง ๆ จริง ๆ เธอน่ะรู้ดีกว่าใครทั้งนั้น....ว่า จริง ๆ แล้ววันวันนึงสวยงามแค่ไหนที่เราหายใจได้เต็มปอด สวยงามแค่ไหนที่ยังได้รับรักบรรจุมาเป็นกอด สวยงามแค่ไหนที่ได้รู้ว่าคนที่รักยังคงลืมตาตื่น ที่ได้รับข้อความกล่องใหม่ซึ่งแม่งไม่ต่างจากวันอื่น สวยงามแค่ไหนที่หัวยังคงขยับกับเพลงโปรด เธอรู้เรื่องพวกนั้นดี จริง ๆ เธอรู้อยู่เต็มอก เรารู้ว่าความกังวลชิ้นใหญ่ มันหนักให้ถือจนล้นมือ เลยไม่ว่างไปจับโอบรับความสุขเล็ก ๆ ให้ผ่านจนพ้นคืน ใครต่อใครบอกว่าเธอดีไม่ดียังไงจนช้ำตลอดเป็นหอกอยู่ข้างแคร่ ใครต่อใครเหล่านั้นหมกมุ่นกับคุณค่าแค่ตอนที่ผ้าแก้ และเป็นกลุ่มเดียวกับที่โง่เชื่อว่ารู้ทุกอย่างให้ได้ความมั่นหน้าเอาไป 5 แต้ม กูจะล่าแบ้ พวกเหี้ยนั่นไม่รู้อะไรจริงด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นแนะนำว่าให้ช่างแม่ง พวกที่วิจารณ์โดยคิดจากประสบการณ์ที่แม่งรู้ ช่างแม่ง โลกจะมาไม้ไหน เอก โทร ตรี จัตวา หรือว่าไต่คู้ ช่างแม่ง ความปลอม รอยยิ้มฝืน ๆ จากจานอาหารที่กินไม่ลง ช่างแม่ง ความสวยงามตั้งแต่ความคิดพิกล ตลอดจนพิมพ์นิยม ช่างแม่ง
07เมืองมหัศจรรย์ (feat. sawadeekubpomfirst)
Beat Produced : zennich · Lyrics : P'hudkaPao , sawadeekubpomfirst · Mix & Master : nrngkt , sawadeekubpomfirst · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
ท่านผู้ทรงเกียรติไปรวมตัวกันที่โรงอาหารโดยการนัดหมาย หลังวันขึ้น 15 ค่ำ เดือนที่ 3 ตอนค่อนข้างสาย ไม่ว่าสุดท้ายในห้องประชุมกลางจะออกมาคว่ำหงาย หลายเรื่องในหัวฉันยังคงตั้งคำถามและยังคงสงสัย ฉันเรียนรู้วิธีที่จะสื่อสารออกมาจากคลาสในมหาลัย รู้วิธีคุยกับคนต่างเพศ เจ้าหน้าที่ ไม่ว่าไหนใด มั่นใจทุกครั้งหากต้องโต้ตอบกับคนที่จบปริญญามาหลาย ๆ ใบ แต่ทำตัวไม่ถูกสักครั้งกับคนที่นอนตบเท้า ฉันก็ยังหายใจ บางครั้งที่เดินผ่าน ฉันนึกสงสัยขึ้นมา ถึงปฏิกิริยาของผู้ทรงเกียรติซึ่งเป็นแบบอย่าง ฉันเคยเห็นตอนเขาเดินเกมส์ผ่านร่างมาในสภา แล้วตอนเขาเดินผ่านร่างคนไม่มีแดกล่ะ ค่านิยมแปลก ๆ ทำเด็กคนนึงกังวล กดย้ำรีเฟรชรอใบเกรด อีก Tab คือค่าสุขภาพจิตที่วัดกันเอาเองจากฟอร์มในเน็ต เงินต่อชีวิตผู้ปกครองจากรายชื่อเครื่องเขียนตอนปลอมใบเสร็จ ไม่เหลือจากมื้ออาหารให้พอไปเก็บ แต่โภคภัณฑ์สร้างเงินทอนให้พวกกูบริโภคกันมันส์ โชคมันมา กูเลยต้องรีบแดก แบบว่ากลัวโลกจะพัง โคตรกะลา กูเลยสลับเอาพ่อกูกลับมาโยกมารัน งั้นขอโทษแล้วกัน เพราะพ่อมึงหมดโอกาสนิรโทษกรรม เพราะพวกกูโลภกันจัง กลุ่มธรรมดาดิ้นรนกันในเมืองมหัศจรรย์ อีกกลุ่มจ้องกันตาต่อตา คว้ามีดกันฟันต่อฟัน คงขึ้นอยู่กับประเภทของยา รวมไปถึงที่มาของมัน อยู่กับเพื่อนกับพ้อง พาปล่อยชีวิตไปตามชะตาของกรรม จนกลายเป็นอีกหนึ่งเรื่องธรรมดาของวัน Amazing City you best believe Yourself before it fall Hate to live but heat still left You gonna burn it all Amazing City a place we please Praying for gore and god Backup the brain and train your wealth It Rotten from a core ก๊อกก๊อกก๊อก...สวัสดีครับ สวัสดิการความสิ้นหวังถ้วนหน้ามาส่งบริการให้ถึงหน้าบ้าน ให้รับไม่ว่ารุ่นเด็กหรือว่าอากงทั้งนั้น เป็นภาพคนที่คุกจากม๊อบ ทั้งนี้เป็นเสียงวิทยุสังเคราะห์ ตลอดเวลากูจะคุมบอกให้พวกมึงเลือกมองแต่ภาพดี ๆ พูดพล่อย ๆ ไม่คิดไอ้สัส มึงแดกกันไปเลยอีก 5 คดี ภาพคนแก่ คนจน คนเจ็บ คนตาย คนท้องไม่พร้อม จะคิดเยอะทำไม ยังไงมนุษย์ทุกคนก็ต้องเจออยู่แล้วไอ้น้อง อย่าเสือกรู้มากเพราะคดีกูมันจะแรงซะยิ่งกว่า PG ให้ชีวิตพวกกูมันดีซะยิ่งกว่าดี ๆ พวกมึงก็มอมกันเข้าไปซะดีกรี เพราะมันจะเหมือนเดิมแม้ว่าจะผ่านไปแม้กี่ปี ก็คือความหวังของพวกมึงมันไม่มีจริง ในเมืองมหัศจรรย์ที่ตามถนนมันผุมันพัง ในเมืองมหัศจรรย์ที่ สส. ใช้สภานอนหลับกลางวัน ในเมืองมหัศจรรย์ทำงานทั้งคืนแลกแค่ข้าวกลางวัน ในเมืองมหัศจรรย์ที่รัฐประหารกันเป็นประจำ ในเมืองมหัศจรรย์ที่มลพิษเกินค่าประมาณ ในเมืองมหัศจรรย์ที่เด็กต้องเจอทหารในคราบอาจารย์ ในเมืองมหัศจรรย์ที่หนีหนี้นอกระบบกันจ้าระหวั่น ในเมืองมหัศจรรย์ที่เด็กสร้างสรรค์ก็ตีว่าบ้าแล้วกัน ในเมืองมหัศจรรย์ที่ฝนเพิ่งตกแต่น้ำแม่งท่วม ในเมืองมหัศจรรย์ที่บอกถือศีลแต่พระแม่งรั่ว ในเมืองมหัศจรรย์ที่งานทางการไม่ช้าก็ชั่ว ในเมืองที่ค้านชนฝาพอเขาอ้าขาสักพักแม่งร่วม ในเมืองที่ชนะเลือกตั้งทำได้แค่จดไม่เขียนหนังสือ ในเมืองแบบนี้จะให้เราเชื่ออะไรมันได้อีกหรือ แต่ในเมืองแบบนี้เด็ก ๆ มันยังจะฝันกลางวัน ในเมืองแบบนี้ยังมีคนรัก ยังมีคนมีความหวังกับมัน ยังมีคนเห็นความพยายามของตัวเองเละเทะอยู่ข้างทาง แล้วเขายังไปต่อ แล้วพูดออกมาได้ว่าช่างมัน โคตรน่าอัศจรรย์ ในขณะที่มีคนเจ็บ คนท้อ คนล้ม คนป่วย คนตาย ในขณะเดียวกันนั้นเอง ก็จะยังมีคนเก็บ คนสร้าง คนลุก คนสู้ คนท้า คนทาย เพราะฉะนั้นอย่าคิดว่าต้นไม้มันจะไม่ผลัดใบ Amazing City you best believe Yourself before it fall Hate to live but heat still left You gonna burn it all Amazing City a place we please Praying for gore and god Backup the brain and train your wealth It Rotten from a core วันนึงฉันเรียนไรม์ร้อยกลอนอยู่ใต้ดิน ยังมีเสียงที่ครวญครางกรีดร้องให้ได้ยิน ชีวิตในเมืองใหญ่ใช่ว่าเธอนั้นจะได้บิน อยู่มาตั้งแต่เติบกับมวลสารที่ชั้นใกล้ชิน เมืองที่โคตรจะจริงกับชีวิตที่โคตรปลอม มองลงไปบนพื้น เศษบุหรี่และก็ก้นกรอง เธอเคยตั้งคำถามไหมหรือเพียงแค่คิดแล้วก็ก้มมอง ไม่ต้องจบมาสูงหรอก แต่ก็รู้ทำไมคนแม่งอยากปล้นทอง ต้นตอเหมือนมีมีดมาเฉือนอยู่ที่ต้นคอ ถ้าไม่คิดจะสู้ ไฟลท์นี้ให้มึงร่นรอ ขอแค่ใจมึงข้นพอ อย่าให้แผนมึงล่มพอ อยู่กับปัจจุบันไม่ใช่แค่คำที่คนพ่นยอ อรุณยังเบิกฟ้าและนาฬิกาไม่ทวนเข็ม อยากจะชี้แจงกับสิ่งที่ท่านได้ควรเห็น ที่คนเขาด้อยค่าก็เพราะว่าแม่งกลัวเจ๋ง เขาปฏิบัติกับมึงไม่ผ่าน แม่งไม่ต่างกับคนตัวเหม็น เขียนถึงปักษ์สาและเรียงร้อยด้วยอักษร บางครั้งก็อาจสว่าง แล้วก็บางทีที่มันก็อาจหมอง ก็แล้วแต่คนลิขิต เรื่องชีวิตผมไม่อาจสอน บางครั้งมึงเป็นที่ 1 และอีกหลายครั้งที่มึงไม่ผ่าน 2 อาจหลอนกับตัวเลขที่ฝากถอน เพียงแค่อยากจะเอาตัวและหัวลงไปผ่านหมอน ต่างสอนเหมือนเอาขวานไปผ่าขอน ซูบที่ยังไม่ต่างผอม เราเป็นคนไม่ต่าง แต่ที่มันต่างอยู่ระหว่างหงอน
08คู่รักใจร้าย
Beat Produced : zennich · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao & Apirujee ·
เช้าก็ดื่มกาแฟเดินออกไปมองท้องฟ้าเดิม สายก็อ่านสือละจับมือถือไถเลื่อนไป เย็นฉันออกชู้ตไม่ได้เป็นลูกแต่ฉันเป็นห่วง ห่วงว่าจะเธอจะเหงา แต่อยู่คนเดียวก็ได้ทบทวน บางทีฉันก็ชอบเวลาไม่มีเธออยู่ตรงนี้ แค่บางเวลาที่ห่างมันเกิดระยะให้พอจะได้คิด กับความรู้สึกทั้งหมดที่มีตอนนี้ เอาจริง ๆ ก็ไม่ได้ชอบอยู่คนเดียว เอาใจตัวเองไม่ถูกเธอพอจะรับมันได้ไหม แต่ฉันน่ะรักทุกอย่าง ที่เธอเป็นแบบนี้ วันที่เรารับเรารู้ว่าชีวิตเราต่างสำคัญ มีฝัน มีฉันและเธอ ไม่ใช่จะพักจะพอถ้าเธองอนฉันจะง้อก่อนเลย ใจเย็น ๆ ไม่อยากเสียอารมณ์ อยากให้เธอใช้ชีวิตด้วยรอมยิ้มที่ฉันตกหลุมรัก กี่ครั้ง นับครั้งไม่ได้เลย ทั้งหมดก็แค่ได้เป็นความรู้สึกที่ฉันไม่กล้าบอกเมื่อก่อน แต่เพิ่งบอกเธอไป เอาจริง ๆ ถ้าฟังแล้วคิดว่าฉันดูใจร้าย ถามได้ไหม ว่าบางมุมเธอก็คิดไม่ต่างหรือคล้าย ๆ กัน ถ้าอย่างงั้น เราเป็นคู่รักใจร้าย บางเวลาฉันชอบอากาศที่ทำให้ฉันน่ะผ่อนคลาย เดินไปเปิดหน้าต่าง รู้สึกว่า สอ บอ อา สบายใจ เธออยู่ไหนไม่รู้เลย จนบางทีความคิดถึงมันดึงเอาความเหงาเข้ามา ทำให้ฉันรู้ถึงความเดียวดาย แต่ฉันก็ชอบที่มันทำให้ได้คิดถึงกัน ราวกับฝันมีเพียงเราอยู่ในนั้น วันที่เรารับเรารู้ว่าชีวิตเราต่างสำคัญ มีฝัน มีฉันและเธอ ไม่ใช่จะพักจะพอถ้าเธองอนฉันจะง้อก่อนเลย ใจเย็น ๆ ไม่อยากเสียอารมณ์ อยากให้เธอใช้ชีวิตด้วยรอมยิ้มที่ฉันตกหลุมรัก กี่ครั้ง นับครั้งไม่ได้เลย ทั้งหมดก็แค่ได้เป็นความรู้สึกที่ฉันไม่กล้าบอกเมื่อก่อน แต่เพิ่งบอกเธอไป วันที่เรารับเรารู้ว่าชีวิตเราต่างสำคัญ มีฝัน มีฉันและเธอ ไม่ใช่จะพักจะพอถ้าเธองอนฉันจะง้อก่อนเลย ใจเย็น ๆ ไม่อยากเสียอารมณ์ อยากให้เธอใช้ชีวิตด้วยรอมยิ้มที่ฉันตกหลุมรัก กี่ครั้ง นับครั้งไม่ได้เลย ทั้งหมดก็แค่ได้เป็นความรู้สึกที่ฉันไม่กล้าบอกเมื่อก่อน แต่เพิ่งบอกเธอไป
09คู่มือชีวิตฉบับพฤหัส20ปี
Beat Produced : NPRO Lo Fi · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : nrngkt · Visualizer Artwork : P'hudkaPao & Apirujee ·
เธออยากจะฉายภาพฝันออกมาเป็นมูฟวี่ like u wanna tell me some sht but im so grooffy เธอบอกไม่ได้เป็นตัวเองแบบภาพที่ลง เธอรู้มั้ยโลกแบบนี้ไม่มีใครเป็นตัวเองสักคน ความรู้สึกจากค่านิยม จะพังจนเบลอจากภาพที่คม สิ่งแวดล้อม เศษซากที่จม จะคอยกำกับเธอให้มีหน้าที่บน.. โลกแสนแคบยังน่าพิกล ค่อย ๆ วางตัวที่ตน ลง ปรับความเข้าใจกับทิศทางลม ไม่ต้องกังวลจะคิดจนนานนม ค่อย ๆ จับชื่อตัวเองหาทางลง วางบน ที่ที่สบายใจกว่าบัตรประชาชน อย่ามัวกังวล คำพิพาษคน จับคิดมาจน ลืมว่า เธอก็แค่คน หาใช่ศาสนิกชน องค์ประกอบนิคม เจ้าของงานยอดนิยม หาใช่เชื้อกษัตริย์ ขัตติยะ ใช่ลำดับนึงในการจัดอัจฉริยะ หาต้องเป็นชนในวีร(วี- ระ) เป็นแค่สัตว์แค่คนเนี่ยดีละ นี่คือบทสนทนาตอนคุยกับคนในห้องที่มีแค่ฉันคนเดียว กลับมาลับคมที่โดนเทียวบ่นจนเรียวมนเชียว จับความรู้สึกไม่ปกติผสมปนเพียว เป็นหัวข้อคุยกับตัวเองแบบสนมกลมเกลียว ประเดี๋ยวเดียวกลับนึกฉงน ปนคำถามของตัวเองในส่วนลึกผสม ทำไมความจริงความคิดมันใหญ่คับฝัน เอาความเด็กบังอคติในลับหลัง ช่างขันขำ ถลำ สลับ ผัน สันสี ที่ถูกสร้างกลับถูกวางไว้ทัพหลัง สรรสานฝันสร้างฝั่งดันดูถูกขำ ที่แบบไหนควรเรียกว่าบ้าน ที่ที่เติบโตมา ที่เบิกโพรงตา หรือตอนเธออยู่ข้างๆ ฉันชอบคำถาม การตีความ กับฉัน งานศิลปะมันเลยดีงาม เฉพาะงานนะ แค่เฉพาะงาน ฉันรักอิสระ อาจไม่ตรงบีทผิดจังหวะ แต่ฉันไม่เป็นผลผลิตของอุตสาหกรรมตีตลาด ติดประสาท ฉันยังจำได้ กลิ่นกระดาษ วันที่คุณพยายามกินยาผิดขนาด ความรู้สึกเกินบรรยาย ทุกๆคนพยายามบอกคุณว่าพลาด พูดตรงๆถึงวันนี้ฉันยังเกลียดการบังเอิญตาย ฉันถึงว่าเราควรได้เลือกการุณยฆาต หรือจริงๆเราทั้งคู่แค่อยากได้คุณภาพ ชีวิตแบบคุณภาพ อย่าประมาทสัญชาตญาณที่ควรเชื่อ ผลประโยชน์ที่ชวนเอื้อ สัตว์ที่ฝึกจนจวนเชื่อง โฆษณาที่ชวนเชื่อ งานที่น่าฉลองมาก มุมที่มองเป็นสองภาพ กี่รอบแล้วล่ะ ที่ใช้ใจคิดแล้วเอาสมองอ้าง เปิดประตูให้กับทุกความเป็นไปได้ พิจรณากับทุกการเต็มใจให้ การเปลี่ยนแปลงมันปกติ อย่ายึดจับมาติด ไม่มีอะไรตลอดกาล ฉะนั้น จำนะจำ ฟังนะฟัง ไม่มีใครเป็นเจ้าของของกันและกัน ปริมาณความคิดถึงไม่ได้ส่งผลอะไรกับการเกิดความสัมพันธ์ และ passion กับ balance มันแปลผกผัน จริง ๆ รสขมก็มีเสน่ห์ของมัน ค่อย ๆ ทำความรู้จักกับปัญหาความสัมพันธ์ การถกถาม จะเริ่มชอบสเน่ห์ของเพลงในวันอกหัก เราอยู่กันได้กับทุกอารมณ์ในทุกวัน พฤหัส วันนี้อาจแค่อยากสนุกกับเสน่ห์ของไพ่กับเกม หรือแค่อาจจะอยากสนุกกับเสน่ห์ของเสียงบางคนที่หาไม่ได้จากเพลง จริง ๆ มันเรียบง่ายแค่นั้นเอง ชัดเจน ตลอดมามันยุ่งยากแค่ฉันเอง มันง่ายจะตายไป ก็ถ้าเกิดเราไม่สบายใจ แค่ไล่มันไปไกล แค่ไล่มันไปให้ไกล สิ่งเสพติดเดียวที่เราใช้คือ toxic relationship บางทีเธออาจจะยังติดแค่ไม่ได้นั่งคิด เลิกมันด้วยตัวเอง ก่อนจะมาจ่ายค่ารักษาให้จิตแพทย์ที่คนทั่วไปเรียกมันว่าเพลง ความกลัวคือการไม่รู้หรือการได้รู้ความจริงกันแน่ การจัดอันดับอุดมการณ์ ครอบครัว ความรัก มันแย่ ทั้งที่ทุกอย่างมันคือสิ่งเดียวกันสัมพันธ์กันแน่น มันแทรกกันอยู่เหมือนการเมืองในวันแม่ สุดท้ายแล้วฉันไม่อยากให้พลาด บางความรู้สึกจะแทรกซึมทั่วร่างของเธอเหมือนเกลือในน้ำแถวชายหาด เธอควรปรับตัวกับมันมันคือส่วนนึงอย่าคิดพึ่งการระเหยสลายของกายหยาบ เราต่างเกิดและโตมาจากสภาพแวดล้อม แล้วตายจากเงื่อนไขของมันโดยไม่รอแน่พร้อม เวลามันไม่กลับไม่แล่นย้อน มันไม่เร่งไม่มีอะไรมาแทรกซ้อน เพราะงั้นฉันอยากให้เธอมีสติกับปัจจุบัน วันนี้ฉันยังติปัญหาโครงสร้างปัญหาผุผัง ยังคงต่อต้านคนที่ถามถึงศาสนากับคำนำหน้าเพศว่าได้ระบุยัง ในขณะเดียวกันฉันยังมีความสุขกับมัน มีความสุขในทุก ๆ วันเดี่ยวและพหุวัน ปัจจุบันเรายังคงสนุกจัง ความปกติทำให้วันนี้มันบริสุทธิ์จัง มากกว่าความสุขบนข้างกล่องบรรจุภัณฑ์ มันรู้สึกดีกว่าวันที่ได้แก้แค้นคนที่เกลียดจนเข้ากระดูกดำ แต่แน่นอนเป้าหมายเรายังไม่หลุดทาง ไม่เคยกลายเป็นจุดจาง

Dating Is Politicalอัลบั้มเต็มชุดแรกFirst album

01Karaoke
Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
Screaming how you feel เหมือนอยู่ใน karaoke ฉันพอได้ยิน ดีนะตอนเธอแหกปากในเพลง Don't be afraid to be yourself that is OK ฉันรอได้โยกคลอไปวันที่เธอกล้าเป็นตัวเอง Like singing Karaoke Switch mood ใจอาจจะหวั่นแต่หลักการจะคอยย้ำเตือนเองว่าเธอน่ะคิดถูก ปมเธออยากคลายแต่ว่าใจยังคิดผูก ฉันไม่อยากให้เธอฟังใครไม่ว่าครูหรือภิกษุ ลองทิ้งตัวว่างๆทำใจโล่งๆแล้วลองนึกคิดดู ว่าในประเทศที่หลักการไม่มีอยู่จริง อะไรควรทิ้งหรืออะไรที่ควรจะ keep cool หัวอาจจะชาคล้ายกับปลายประสาทจะอักเสบ แต่คงเพราะมนุษย์ทุกคนเป็นปัจเจก ฉันจึงไม่อยากให้เธอสวมรองเท้าใครมาใช้ชีวิตจนทำส้นเธอบาดเจ็บ เธอบอกว่าฉันเป็นผู้ใหญ่แต่ในใจฉันก็กลัวไม่ได้ต่างอะไรไปจากเด็ก เราไม่รู้หรอกถ้าจะเอาใจทุกคนบุคลิกแบบไหนควรปล่อยหรือกักเก็บ ในโลกที่แต่ละคนยังค้นและหาเส้นทางไป เหมือนรถที่ติดอยู่บนถนนและไหลไปตามไฟ ฉันก็ไม่รู้จุดหมายของเธอต้องเคลื่อนไปตามใคร หรือเธอจะเปิดประตูออกมาแล้วเดินไปตามใจ Screaming how you feel เหมือนอยู่ใน karaoke ฉันพอได้ยิน ดีนะตอนเธอแหกปากในเพลง Don't be afraid to be yourself that is OK ฉันรอได้โยกคลอไปวันที่เธอกล้าเป็นตัวเอง Like singing Karaoke คุยกันออกรสแบบไม่ต้องวางดาวน์ ประสบการณ์อันเก่าฉันไม่ติดมันเป็นเรื่องบางเบา เราวางมือจากเรื่องที่ถือเอามาจัดการในบางคราว เรารู้ปัจจุบันมันเชื่อถือได้มากกว่าการเดา เพราะเรื่องอนาคตไม่มีใครรู้หรอกถึงขนาดของความยาว เรามีตัวเองในหลายเวอร์ชั่น เอาจริงมันปกติ แต่ถ้าหลายอันมีอันที่เธอมั่นบ้าง มันก็คงจะดี ก็บริบทในโลกเปลี่ยนไปตลอด ไม่เหมือนรถนั่นขับมาติด ฉันว่าน่าจะมีแต่คนงั่งเท่านั้นแหละ ที่ค่อยตั้งท่าจะจับผิด ในโลกที่แต่ละคนยังค้นและหาเส้นทางไป เหมือนรถที่ติดอยู่บนถนนและไหลไปตามไฟ ฉันก็ไม่รู้จุดหมายของเธอต้องเคลื่อนไปตามใคร หรือเธอจะเปิดประตูออกมาแล้วเดินไปตามใจ Screaming how you feel เหมือนอยู่ใน karaoke ฉันพอได้ยิน ดีนะตอนเธอแหกปากในเพลง Don't be afraid to be yourself that is OK ฉันรอได้โยกคลอไปวันที่เธอกล้าเป็นตัวเอง Like singing Karaoke หากพิจารณามนุษย์อย่างปัจเจก เธอคงบริสุทธิ์อย่างหมดจด หากเมื่อพิจารณาจากบริบทประกอบเขต ความขุ่นเคืองอาจกลบหมด เพราะมนุษย์ประกอบขึ้นจากประสบการณ์ สิ่งแวดล้อมตลอดทาง และคงเพราะอายุขัยไม่พอให้ฉันได้รับรู้ประวัติศาสตร์ทั้งหมดตลอดมา ฉันเลยอาจจะยังไม่เข้าใจ สามารถวิเคราะห์ จับมนุษย์มาถอดวาง เพราะงั้นอย่ากังวลเลย ฉันไม่กล้าดีพอหรอก จะตัดสินคนอื่นจากการแค่กรอกตา
02Likeที่ติ
Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
ไม่มีอะไรที่ติดนอกจากใจของเธอ เอากลับมาคิด วิเคราะห์ หัวเราะ ก็มันติดใจ เธอคนที่ไลก์ที่ติ เห้ยมันเกินไปไหม ให้ติตรงไหนก็ยังทำใจไม่ลง ฉันมี function เผื่อๆมาลองใช้ อคติเหลือ ๆ เธออยากจะลองไหม จะให้ติอะไรไหนลองพูดมาแค่ชายตา ติได้หมดแหละแม้ใบไม้ชายคา ติงานทุกงานในหอศิลป์ ติความเหลวของน้ำหรือติความแข็งของหิน ติถนนช้ำ ๆ ที่รถติดพิษหนา ติไดโนเสาร์ที่ความคิดชิดขวา ตินั่นติโน่นติไหนตินี่ ติสื่อไทยที่ชอบโฟกัสผิดที่ แต่จะลองหาจี้ให้ติเธอคงนานรำคาญใจ น่าจะนานพอ ๆ กับหาข้อดีที่อยู่ในรัฐบาลไทยเธอลองประมาณไป ก็ลองมาคิด ๆ อีกที เก็บ ๆ มาพิจารณาดูให้ดี ทบทวนซ้ำ ๆ อีกสักที ที่เห็นชัด ๆ ก็คือในนี้ นอกนั้น ไม่มีอะไรที่ติดนอกจากใจของเธอ เอากลับมาคิด วิเคราะห์ หัวเราะ ก็มันติดใจ เธอคนที่ไลก์ที่ติ เห้ยมันเกินไปไหม ให้ติตรงไหนก็ยังทำใจไม่ลง ติในสังคมที่จมกับชายเป็นใหญ่ ติกฎหมายงง ๆ แล้วหวังให้กลายเป็นใหม่ จริง ๆ ก็ติมาทุกอย่างแหละที่ไม่ชอบ ฉันเลยบอกว่าเธอน่ะไร้ที่ติในทุกรอบ ที่เจอ เวลาที่มองรอบ ๆ แล้วไม่ชอบไรเลย หงุดหงิดทุกคำคนพูดบ่นทุก alphabet แต่แค่เธอตอบกลับมาอย่างเคย มันบ้าจนน่ากังวลที่เธอยังคง perfect หันมองในแง่ดีแง่ร้ายสุดท้ายฉันแง่งอน ฉันก็แย่ทุกด้าน แย่ขวาแย่ซ้าย ฉันมันแย่พอ คิด ๆ ไม่ได้มีแค่ดีแค่ร้ายสุดท้ายเพราะแค่นอน ฉันไม่ได้นิ่งนอนแต่นอนแน่เอาจริงก็ไม่แน่นอน ก็ลองมาคิด ๆ อีกที เก็บ ๆ มาพิจารณาดูให้ดี ทบทวนซ้ำ ๆ อีกสักที ที่เห็นชัด ๆ ก็คือในนี้ นอกนั้น ไม่มีอะไรที่ติดนอกจากใจของเธอ เอากลับมาคิด วิเคราะห์ หัวเราะ ก็มันติดใจ เธอคนที่ไลก์ที่ติ เห้ยมันเกินไปไหม ให้ติตรงไหนก็ยังทำใจไม่ลง
03Farewell
Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
อยากให้เธอได้คิดดู ดูดี ๆ อีกที Wanna be a Supstar or Wanna ดูดี อย่าเธออย่าไปคิดว่าจะได้อะไรฟรี ๆ maybe they would give a hit then they give you money oh honey hey you wanna fly to stars make money say hi to new ya then travel and you ride to Mars สุดท้ายเธออาจจะพ่ายกับมายา really ready เธอก็แค่มนุษย์หนึ่งหน่วย เท่ในบางแง่แล้วก็มีบางกึ่งห่วย บางวันตื่นเช้าแล้วบางวันเธอตื่นป่วย ให้ฉันเปิดเพลงเคล้าส่งกำลังไปเป็นส่วย รอส่งใจไปเป็นอากร เธออยากมีบทเด่นโลดเต้นอยู่ในละคร เธออยู่ในชุดตัวเก่งโลดแล่นอยู่กลางจอ เธอได้มงกุฎมาครอง แล้วเธอจะถอดไหม วันไหนสะดุดจากจอแล้วถ้าผิวเธอแพ้สปอตไลท์ใครจะประคองมากอดไว้ ตึกสูงที่ชื่อเวทีจะทนอยู่ได้ตลอดไหม กระโดดลงมาฟรี ๆ ในตอนเธอเริ่มจะถอดใจ ดวงดาวที่มันกลวง ๆ พวกเขาจะใส่จะสอดไร จะหวังอะไรตลอดไป อวยพรขอให้เดินทางกันอย่างปลอดภัย ถ้าท้อก็บิดเป็นล้อให้มันเคลื่อนไหว มองที่หน้ากระจกทางยังอีกไกล พวงมาลัยไม่ต้องคล้องคอขอแค่ขับไป อยากให้เธอได้คิดดู ดูดี ๆ อีกที Wanna be a Supstar or Wanna ดูดี อย่าเธออย่าไปคิดว่าจะได้อะไรฟรี ๆ maybe they would give a hit then they give you money oh honey hey you wanna fly to stars make money say hi to new ya then travel and you ride to Mars สุดท้ายเธออาจจะพ่ายกับมายา really ready เธอยังคงหาอยู่ตามคาด ฝูงความฝันจากวงศาคณาญาติ เธอหลงงมหา งมอยู่นานมาก กับหวังที่เล็กแค่เพียงเกสรผกามาศ เธอสบถคำนี้ “ รถมันติดสัด ๆ “ เธอยังพร่ำคิดทั้งที่ผิดถนัด เธอพะวงกับอุปสรรคที่โคตรจะ fantasy เธอตั้งรับมันไม่ทันทั้ง ๆ ที่เธอก็แพลนมาดี เธอใช้ความเครียดผูกกับใจเข้าเป็นเงื่อน ใช้น้ำเสียงเรียบ ๆ ผูกระบายเล่าเป็นเรื่อง ฉันจะนั่งหยุดงียบ ใช้แค่หูเข้าไปเชื่อม ถ้าวันนี้เธอเป็นไรให้ฉันนั่งเศร้าเป็นเพื่อน อวยพรขอให้เดินทางกันอย่างปลอดภัย ถ้าท้อก็บิดเป็นล้อให้มันเคลื่อนไหว มองที่หน้ากระจกทางยังอีกไกล พวงมาลัยไม่ต้องคล้องคอขอแค่ขับไป อยากให้เธอได้คิดดู ดูดี ๆ อีกที Wanna be a Supstar or Wanna ดูดี อย่าเธออย่าไปคิดว่าจะได้อะไรฟรี ๆ maybe they would give a hit then they give you money oh honey hey you wanna fly to stars make money say hi to new ya then travel and you ride to Mars สุดท้ายเธออาจจะพ่ายกับมายา really ready
04JOMO
Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
เธอทักว่ามาละเนอะ ยังไม่มรณะใช่ไหมคนดี มาละเนอะ หายไปนานเหมือนสัญญาณไม่มี มาตัดพ้อ บอกฉันมองตัดผ่านเธอไม่ดี มาตัดพ้อ บอกถ้าฉันไม่มาก็มีซี เตียงฉันเละเหมือน Tracey Emin ชีวิตฉันวุ่นเหมือน Yeager Eren ก็อยู่ที่เดิมในระเทศกะลา แค่ไม่ได้เข้า social แต่ติดตามเกมสภาเหมือนเดิม เดินไปดูงานดูโน่นดูนี่ แต่ไม่ดู Line ดู Face , IG ขอโทษที่ไม่ได้บอก ก็เข้ามาแล้วกลัวไม่ได้ออก กลัวไม่ได้ออกน่ะสิ แค่อยากจะโยนทิ้งไปไกล ๆ ไม่ต้องจับ โทรศัพท์ก็พักบ้างวางเอาไว้ก่อน ลองเอาจอออกมานอกใจ เรามานั่งมองนอกจอ อยากให้เธอได้พัก พักนี้ไม่เงยหน้าเลย ตาของผมจะสะท้อนภาพคุณ ไม่ต้องผ่านกล้อง ผมจะนั่งอยู่ที่มุม ไม่ก็ริมหน้าต่างห้อง ไม่ก็เดินเต็ดเตร่แบบว่าฟินจะตาย ไม่สนใครจนชิน มองหา inspi มองไปมองมาจน my eye spin ใจล่องไป in sky เดินกลางแดดแบบไม่อาย skin เธอจะไปด้วยไหม ลองวางมือถือ ผมเอาใจช่วยครับ เรื่องของคนอื่นไม่ต้องเอาไปด้วยนะ กลัวคุณแบกมากไปแล้วไม่มีใครช่วยรับ ผมแค่ชวนคุณพักไม่ได้ชวนคุณ ignore สายโทรศัพท์ไม่จำเป็นต้อง miss call แค่รับรู้ข่าวแต่ไม่ต้องไปคิดคลอ เลือกเสพ social ไม่ให้มันเป็นพิษพอ แค่อยากจะโยนทิ้งไปไกล ๆ ไม่ต้องจับ โทรศัพท์ก็พักบ้างวางเอาไว้ก่อน ลองเอาจอออกมานอกใจ เรามานั่งมองนอกจอ อยากให้เธอได้พัก พักนี้ไม่เงยหน้าเลย ลองเงยมองดูสิ ลองเลย ลองมาหยุดชมเชย ให้ได้พักมันก็ดีออก ลองเลยลองดูสิ ลองเงย ได้มาหยุดชมเชยในวันนี้วันที่ detox แค่อยากจะโยนทิ้งไปไกล ๆ ไม่ต้องจับ โทรศัพท์ก็พักบ้างวางเอาไว้ก่อน ลองเอาจอออกมานอกใจ เรามานั่งมองนอกจอ อยากให้เธอได้พัก พักนี้ไม่เงยหน้าเลย
05Daily Login
Beat Produced : NPRO LO-FI · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
ฝุ่นตอนที่แสงตัดผ่าน เห็นภาพเดิมเหมือนกับมีใครจัดฉาก ตบนาฬิกาถัดจาก ตอนที่ตื่นนอนเพราะมีรถขับผ่าน เลื่อนหาเพลงใน Tidal รับแสงตะวันแบบดูมี style มีภาพวาดเป็น idol ยิ้มได้ตลอดไม่ต้องกิน smile ฉันนั้นรักความสงบ แต่ดูเหมือนความสงบจะไม่ค่อยรักฉันเท่าไหร่ มันอาจจะฟังดูตลก แต่ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าในตอนนี้ควรทำอะไร ฉันแค่ตื่นมายิ้มเพื่อ login ประจำวัน ตื่นมาบอกรักเธอคงเหมือนที่ใครเขาทำกัน ฉันตื่นมาแต่งเพลงที่จะมีแค่เธอได้ฟังมัน ตื่นมาเห็นเธอชงกาแฟเหมือนเป็นเครื่องดื่มประจำการ เที่ยงคืนเพิ่งทักเธอผ่าน dm ไป เนี่ยคือเพิ่งนอนข้ามผ่าน p.m. 9 chat ค้างอื้อ เช้าเข้าอ่านจะเป็นไง รีว่า “ อื้ม “ หรือว่าอาจจะเป็นใจ ก็ได้ก็ทักมิท้วงก็ถามก็ไถ่ ก็ใช่ก็อาจจะคิดตะขิดตะข่วง จะหลับจะนอนก็ได้ ก็แค่จะบอกนะอ่านไม่ตอบ ก็แค่จะชมพระจันทร์ระยิบระยับก็ได้ก็ใช่ทั้งหมด สองทุ่มฉันเพิ่งตื่น (อาจจะแปลก) สามทุ่มเธอเพิ่งหลับ (แต่ว่าแต่) สี่ทุ่มฉันเพิ่งทัก ตีห้าเธอเพิ่งตอบ เที่ยงคืนเพิ่งเรื่มวัน ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ หรือว่า จันทร์ like you’re the sun เราเลยไม่ค่อยได้คุยกัน ผมชอบทุกอย่างของเธอแต่ดูเธอไม่ชอบสักอย่างของผม ผมแค่อยากลองทำแล้วก็รอสนุกกับผล ไม่ผิดที่จะไม่ชอบเราคงฟังเพลงคนละจุดประสงค์ มันปกติ แนวดนตรีมันก็เป็นเรื่อง politic บางทีฉันเองก็ชอบถึงมันจะเพี้ยนหรือมันจะคร่อม มันจะซับซ้อนนักหนาหรือจะเรียบง่ายจะ minimal ลองคิดดี ๆ อีกรอบ จริง ๆ ความรักก็ political nonsensical traditional satirical แล้วก็น้ำเน่า ฝุ่นตอนที่แสงตัดผ่าน เห็นภาพเดิมเหมือนกับมีใครจัดฉาก ตบนาฬิกาถัดจาก ตอนที่ตื่นนอนเพราะมีรถขับผ่าน เลื่อนหาเพลงใน Tidal รับแสงตะวันแบบดูมี style มีภาพวาดเป็น idol ยิ้มได้ตลอดไม่ต้องกิน smile สถานการณ์จากคำวิจารณ์นอกเรื่อง สร้างสะพานนามธรรมในยามวิกาล ทอดเชื่อม ความสัมพันธ์ระหว่างอุดมการณ์กับความเชื่อ ทำฉันอยากจะทิ้งระยะ อยากจะหนีจากบางเรื่อง
06Swing
Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
The Swing bring I found that kid Who said something that made me Let myself on call it a day ฉันคิดมาดีว่าวันนี้เราควรพักจากเรื่องร้ายหรือภาระ ที่แบกต่าง ๆ นา ๆ ที่เข้ามา ภาพชิงช้าที่เข้าตา เด็กคนนั้นลอยเข้ามา บอกว่าชิงช้าน่ะมันจะแกว่งก็ต่อเมื่อใครสักคนไกว และจะนิ่งซะยิ่งกว่านั้นถ้ามันไม่ยึดกับอะไร อารมณ์ของเธอก็คงไม่ต่างกัน และภาวนาว่าฉันจะคิดอย่างนั้นถ้าเราต้องห่างกัน ฉันคงไม่รู้หรอกทางสายตาว่าเธอยึดติดกับอะไร นอกจากว่าเธอจะพูดออกมาและปล่อยให้มันลอยผ่านไป อยากร้องก็ร้อง ไม่ต้องเงียบบ่อย ไม่ต้องอายน้องถ้าเกิดช่วงนี้เครียดบ่อย เริ่มเติบโตมามีภาระของที่บ้าน ความเจ็บตอนโตมันเจ็บกว่าหมอนที่ขว้าง คิดถึงคนรักเขาดันตายต่างลิบไป อารมณ์วันนั้นมันไม่เคยห่างทิ้งไกล นี่วันหยุดแล้วมันยังคงอยู่กับฉัน เหมือนกับชิงช้าที่มันแกว่งอยู่อย่างนั้น ชิงช้ามันแกว่งเพราะมันยึดกับสักที่ ถ้าไม่ได้ยึดมันก็ตั้งนิ่งนะพี่ จัดการความจริงที่มันจะเข้ามาจี้ วางอารมณ์ออก ค่อย ๆ ปล่อย therapy The Swing bring I found that kid Who said something that made me Let myself on call it a day ฉันคิดมาดีว่าวันนี้เราควรพักจากเรื่องร้ายหรือภาระ ที่แบกต่าง ๆ นา ๆ ที่เข้ามา ภาพชิงช้าที่เข้าตา เด็กคนนั้นลอยเข้ามา บอกว่าชิงช้าน่ะมันจะแกว่งก็ต่อเมื่อใครสักคนไกว และจะนิ่งซะยิ่งกว่านั้นถ้ามันไม่ยึดกับอะไร อารมณ์ของเธอก็คงไม่ต่างกัน และภาวนาว่าฉันจะคิดอย่างนั้นถ้าเราต้องห่างกัน ฉันคงไม่รู้หรอกทางสายตาว่าเธอยึดติดกับอะไร นอกจากว่าเธอจะพูดออกมาและปล่อยให้มันลอยผ่านไป Lately I feel something stuck within my brain ค่อย ๆ เพาะพันธุ์เมล็ดก่อเป็น Migraine งอกเงยจากรากฐานของความคิด ผ่านการรดน้ำตาในชีวิต จนวันนึงต้นมันเริ่มเติบใหญ่ ค่อย ๆ แทรกมาเกี่ยวพันกับต้นทางใจ ยึดติดอารมณ์ให้ล่องลอยไป แกว่งฉันออกจากกระถางที่อยู่กลางใจ เลยพยายามขุดและคุ้ยในสมอง ผลของอดีตมันยังพาเราสยอง ถอดใจออกมาลองอยู่กับปัจจุบัน เออมันก็โล่งดีนะ ถ้าเธอจะลอง
07อุดอู้ (feat. เส็งเคร็ง)
Beat Produced : CHANGHER PINK · Lyrics : P'hudkaPao & เส็งเคร็ง · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
Overthinking ไปจนเธอไม่อยาก อยู่ด้วยกันในบรรยากาศที่มันอุดอู้ Our love come overdue กลับมากอดกันต่อเวลาอีกได้ไหม Overthinking of you อยู่ตรงที่เราอยู่ อึดอัดในใจจนมันอุดอู้ คิดมากไปทำไมไม่รู้ And now It’s over Overthinking in everything ชีวิตสั้น พลาสติกยืนยาว ฉันเลยเก็บไว้ยืนยัน ข้าวของกับเรื่องราว เผื่อวันนึงได้คืนคำ เผื่อคิดถึงกันบางคราว ขวดน้ำหลากสีที่เคยหวานตัดขา ตุ๊กตาหน้าหมีสภาพอย่างกับหมา เธอว่าหน้าเหมือนฉัน ฉันบอก “ พ่อมึงสิ “ ถ้าวันนี้ผ่านมาฟังกันฉันขอข้อนึงดิ คือฉันขอ.... เอ้า ไอ้สัดเอ้ย ชัดเลยไม่กล้าพูดจริง ๆ แหละ ช่างแม่ง ใจแตกจะไปหาของแปลกกินที่ท่าแร่ ถอนเงินที่มีเก็บในบัญชีทั้งปี จะถอนจาก ETF เอาไปเติม TFT ซื้อบัตร BTS เอาไปแจกตาม taxi ลองจิบ lean ตบเม็ด เผื่อว่ามันจะ happy ซื้อปลาหมอคางดำเอาไปปล่อยสระชาวบ้าน เธอกูรู้ฉันไม่ทำได้แค่โม้วันยังค่ำ Overthinking ไปจนเธอไม่อยาก อยู่ด้วยกันในบรรยากาศที่มันอุดอู้ Our love come overdue กลับมากอดกันต่อเวลาอีกได้ไหม Overthinking of you อยู่ตรงที่เราอยู่ อึดอัดในใจจนมันอุดอู้ คิดมากไปทำไมไม่รู้ And now It’s over Overthinking in everything Baby เธอบอกกับฉันว่าเธอลืมกุญแจไว้กับลุง แล้วเธอก็ยังบอกกับฉันอีกว่าเธออยากไปพัทลุง พัทลุงมันมีอะไรให้เธอดูเหรอ ฉันอยากจะรู้(มีอะไร?) พัทลุงมันมีอะไรให้มึงดู มันมีอะไรให้เธอดูฉันอยากรู้จริง ๆ Overthinking ไปจนเธอไม่อยาก อยู่ด้วยกันในบรรยากาศที่มันอุดอู้ Our love come overdue กลับมากอดกันต่อเวลาอีกได้ไหม Overthinking of you อยู่ตรงที่เราอยู่ อึดอัดในใจจนมันอุดอู้ คิดมากไปทำไมไม่รู้ And now It’s over Overthinking in everything
08ข่าวร้าย
Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
ไม่เคยจะพร้อมแม้ต้องรู้ว่าต้องรับรู้ความเจ็บปวด ต้องน้อมรับเรื่องราวที่มันทำร้ายใจ ยากสักเท่าไหร่ คงต้องทำใจ ได้ฟังข่าวร้ายเจ็บปวดแล้วก็ผ่านไป อีกไม่นานคงมีข่าวดี สวัสดีครับผมนักสะสมความรู้สึกรุ่นใหม่ มีความเศร้าไม่ครบทุกแบบแต่ก็มีแบบลูกใหญ่ ตอนนี้มีชิ้นความสุขอยู่ในสภาพดีมาก แต่ถ้าพูดกันเรื่องตำหนิ จริง ๆ ก็พอมีบ้าง ผมเก็บความเหงาเกือบครบทุก collection ช่วงนี้อยากขายความเจ็บมีใครอยากลอง check บ้าง เก็บความชอบไว้เพื่อให้พอ get บ้าง แต่ถ้าถามหาความรักแนะนำให้มอง set ล่าง กริ๊ง ๆ จู่ ๆ มีเสียงตรงจากปลายสาย มานำเสนอความรู้สึกใหม่ที่ไม่เคยมีใครขาย เป็นความรู้สึกที่แค่ได้ยินก็ใจหาย ผมคงไม่เก็บมันหรอกมันยากทำใจไหว พิพิธภัณฑ์ดวงใจของผมไม่มีพื้นที่พอหรอก แต่ปลายสายความรู้สึกไม่เผื่อเวลาให้รอตอบ รถขนผลงานพุ่งตรงมารอจอด เป็นความรู้สึกชิ้นใหญ่เกินกว่าจะพอกอด ไม่เคยจะพร้อมแม้ต้องรู้ว่าต้องรับรู้ความเจ็บปวด ต้องน้อมรับเรื่องราวที่มันทำร้ายใจ ยากสักเท่าไหร่ คงต้องทำใจ ได้ฟังข่าวร้ายเจ็บปวดแล้วก็ผ่านไป อีกไม่นานคงมีข่าวดี เขาจัดแสดงในที่ที่เด่นที่สุดในดวงใจ มาแลกกับความสุขทั้งหมดที่ตักตวงไป เหมือนฉันเตรียมทุกอย่างแต่ยากจะปฏิเสธ เรื่องจริงที่ว่าไม่มีใครพร้อมสำหรับอุบัติเหตุ ข่าวที่เปลี่ยนที่เล่าในใจ ที่กักที่เก็บความรู้สึกและความทรงจำให้กลายเป็นวันพิเศษ wow เวลาที่เคยใช้ไปวัน ๆ กลับมีค่ามากและคาดว่ากลับมาดีคงค่อนข้างยาก แต่ไม่มีอะไรคงอยู่ไปตลอดหรอก เดี๋ยวเรื่องแย่ ๆ และความรู้สึกพวกนี้ก็ถอดออก เราแก้ปัญหาทุกเรื่อง ง่าย ๆ ด้วยกอดปลอบ มันจะค่อย ๆ ชโลมแผลในใจที่ถลอกปอก อยู่กับปัจจุบันนั่นแหละมันจะเป็นยา ที่หยุดความกังวลและความรู้สึกที่ชาที่สุด นับจากนี้ฉันจะพยายามที่สุด ที่จะเก็บทุกวินาทีจากนี้ในแบบที่สวยงามที่สุด ไม่เคยจะพร้อมแม้ต้องรู้ว่าต้องรับรู้ความเจ็บปวด ต้องน้อมรับเรื่องราวที่มันทำร้ายใจ ยากสักเท่าไหร่ คงต้องทำใจ ได้ฟังข่าวร้ายเจ็บปวดแล้วก็ผ่านไป อีกไม่นานคงมีข่าวดี มันยังไม่พร้อมยังไม่อยากจะลืมตา ตื่นมาพบกับความเจ็บ เพียงแค่อยากหยุดเวลา และได้คิดถึงความสุข ก่อนจะรับความจริงที่มันทิ่มแทงใจ ได้ฟังข่าวร้ายเจ็บปวดมันแทบขาดใจแต่ไม่นาน คงมีข่าวดีที่ไม่รู้จะได้รับเมื่อไร แต่คงต้องใช้วันเวลาและหัวใจพาไป เจอกับวันใหม่ ผู้คนรอบกาย ยังมีทั้งร้ายและดีอีกตั้งมากมาย แต่สุดท้ายมันก็ผ่านไป อีกไม่นานคงมีข่าวดี
09หลักสี่
เป็นส่วนหนึ่งของโครงการกาพย์เห่รถไฟฟ้าสายสีแดง · Produced : P'hudkaPao · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
หลักสี่สำหรับเรา คงเอาไว้แค่ทางผ่าน ตามัวเริ่มตาฝาด ปิดหนังสือที่ตาอ่าน เสื้อพละหลากสี จากเด็กดีมากหลากสาย กลบสีแดงสดหาย ประดับไฟวิ่งตามท้าย ไฟรถติดสีเหลือง ประดับเมืองคู่สีแดง ติดนานยาวเป็นแพ ลองคิดตามแล้วเซ็งแทน รถไฟวิ่งลอยฟ้า ภาพตรงหน้าจึงเป็นไฟ แต่ไฟสีอะไร เขียวเหลืองแดงเป็นเรื่องใหญ่ เลยลาดขาดพื้นดอน ฉันนั่งมองฝนพรั่งพราย รถติดตั้งมากมาย ทำนึกห่วงคนข้างกาย กลัวเธอจะป่วยไข้ ไม่สบายหรือหวาดกลัว ฝนย้ำภาพครอบครัว เบลอหน้าต่างเป็นภาพมัว แสงฝนสะท้อนจากกระจกรถไฟ แดดในจันทร์กระดอนเข้าตาฉันอีกทีนึง ทำวันนี้แปลก ๆ ไปภาพเสมือนหัวกลับ ทำเราค้นพบใจในเสี้ยววินาทีนึง เราเอาความฝันแช่ในตู้ชื่อความเชื่อ ยังคาดหวังวันหมดอายุจะไม่มีทางเคลื่อน ก่อนจะบริโภคเอาครึ่งชีวิตไปทิ้งกับบางเรื่อง ฉันยังเชื่อว่าเราจะสร้างสรรค์ไม่ว่ายังไงก็ตามเพื่อน เลยลาดขาดพื้นดอน ฉันนั่งมองฝนพรั่งพราย รถติดตั้งมากมาย ทำนึกห่วงคนข้างกาย กลัวเธอจะป่วยไข้ ไม่สบายหรือหวาดกลัว ฝนย้ำภาพครอบครัว เบลอหน้าต่างเป็นภาพมัว ฝนพรำแทรกผังเมือง สร้างความเคืองแซมระอา พิการแซมชรา นอนริมทางจนชินตา เสียงกระซิบนินทา ประทินจางด้วยเสียงฝน ฝุ่นคลุ้งเป็นเกลียวผง เริ่มนอนก้น/กรน บนเตียงโคลน
10Road Closed
Beat Produced : NPRO LO-FI · Arranged : P'hudkaPao · Lyrics : P'hudkaPao · Mix & Master : P'hudkaPao · Visualizer Artwork : P'hudkaPao ·
นั่งรถติดก็คิด ๆ ไปนะเออ ว่าทำไมไฟแดงกระพริบ ๆ อยู่เหมือนเดิม หรือข้างหน้ามีป้าย road closed road closed หวังว่าจะไม่มีรถชน รถชน ฉันว่ามันชิด ๆ ไปนะเธอ ค่อย ๆ เคลื่อนไปทีละนิด ๆ ได้ไหมเธอ หรือข้างหน้ามีป้าย road closed road closed หวังว่าจะไม่มีรถชน รถชน อยากจะซ้อนท้ายเลยถามพี่วิน ปฏิเสธไม่ไป ไปถาม taxi แต่ลุงบอกลุงไม่วิ่ง ไม่วิ่ง ลุงบอกเส้นนั้นไม่ได้ไม่ไหวจริง ๆ แกบอกลุงวิ่งมายี่สิบปี เส้นนั้นฝนตกน้ำท่วมมาร่วมสามสิบนาที นานปีหน้าฝนจะมีคนวิ่งสักคันสักที หนูลองดูสิไม่มีใครเขาวิ่งเส้นนั้นกันเลยเขาไม่ไปกัน ถ้าหนูรั้นงั้นลองขึ้นรถมาเลย นั่งรถติดก็คิด ๆ ไปนะเออ ว่าทำไมไฟแดงกระพริบ ๆ อยู่เหมือนเดิม หรือข้างหน้ามีป้าย road closed road closed หวังว่าจะไม่มีรถชน รถชน ฉันว่ามันชิด ๆ ไปนะเธอ ค่อย ๆ เคลื่อนไปทีละนิด ๆ ได้ไหมเธอ หรือข้างหน้ามีป้าย road closed road closed หวังว่าจะไม่มีรถชน รถชน แดดจากฟ้าส่องลงที่น้ำ ที่ท่วมขึ้นมาเป็นแสงแสด กับรถที่ยุ่งผังเมืองที่ยาก กับปัญหามากมายอีกแสนแปด ถ้าอยากจะไขความจริงจะไขปัญหา ต้องใช้ไขควงกี่แหลมแฉก ถ้าต้องรับความเสี่ยงที่ว่าในเมืองที่บ้า ต้องใช้กำลังกี่แขนแบก ฉันควรเชื่อตรงหน้าหรือเชื่อที่คิด เพลง pop จากลุง แต่ว่ามันเพื่อชีวิต คันข้างหน้าค่อย ๆ จะเคลื่อนทีนิด ลุงฮัมสลับเพลงแบบไม่ต้องมีเครื่อง remix พี่ข้างนอกค่อย ๆ เช็ดกระจกด้วยโคนผ้า ฉันค่อย ๆ มองพินิจผลงานของสถาปนิกที่กลายเป็นที่นอนของคนบ้า ชีวิตอ่อนไหวเหมือนโพรงหญ้า มันคงเป็นปัญหาที่โครงสร้าง มองภาพที่ตรงหน้า ถ่างสายตามันจนกว้างแล้วคิดไม่ตกว่า ทำไมคนบางคนถึงไม่เห็นค่าของคนที่เป็นคนบ้าง ค่อย ๆ คิดนั่งพิงกระจกข้าง ก่อนหลับตาฝันว่าฉันได้กลับไปนอนอยู่บนบ้าน คิดถึงครอบครัว คิดถึงคนที่เคยเคียงเคยข้าง นั่งรถติดก็คิด ๆ ไปนะเออ ว่าทำไมไฟแดงกระพริบ ๆ อยู่เหมือนเดิม หรือข้างหน้ามีป้าย road closed road closed หวังว่าจะไม่มีรถชน รถชน ฉันว่ามันชิด ๆ ไปนะเธอ ค่อย ๆ เคลื่อนไปทีละนิด ๆ ได้ไหมเธอ หรือข้างหน้ามีป้าย road closed road closed หวังว่าจะไม่มีรถชน รถชน